Wojciech Roj, właśc. Wojciech Raj-Gąsienica (ur. 3 stycznia 1839 w Zakopanem, zm. 21 stycznia 1924 tamże) – polski gazda, kowal i cieśla, przewodnik tatrzański.
Życiorys Był najstarszym dzieckiem gospodarza góralskiego Andrzeja Gąsienicy i Katarzyny z domu Budz. Rola Gąsieniców była nazywana „Rajem” i od niej, zgodnie z tradycją, przybrał przydomek Wojciech (w formie gwarowej „Roj”). Przydomku tego używał jako nazwiska. Pracował w różnorodnych dziedzinach. Od dzieciństwa pomagał w gospodarstwie rodziców, wyuczył się kowalstwa i ciesielstwa, sezonowo wyjeżdżał do pracy w kopalni węgla na Węgry. Miał kuźnię w Zakopanem.
Od 1873 uczestniczył (początkowo jako tragarz) w wyprawach w góry zakopiańskiego proboszcza Józefa Stolarczyka oraz Tytusa Chałubińskiego; w wyprawach tych – często pionierskich – brali udział także inni górale – znany gawędziarz Sabała i skrzypek Bartłomiej Obrochta. Po kilku latach jego rola w wyprawach Chałubińskiego znacznie wzrosła, stał się ich głównym organizatorem;