Edward Junak (ur. 20 maja 1926 w Medenicach, zm. 19 października 2012 w Suliszewie) – oficer Wojska Polskiego. Kawaler Orderu Virtuti Militari.

Od 1946 roku był członkiem Oddziału Związku Inwalidów Wojennych RP w Choszcznie. W latach 1976–1984 był przewodniczącym Komisji Rewizyjnej Oddziału. Mieszkał w Suliszewie.

Okres wojny 16 lipca 1944 roku powołany do Wojska Polskiego i skierowany do szkoły podoficerskiej w Rzeszowie. 8 grudnia ukończył szkołę i został awansowany na stopień kaprala. 15 grudnia 1944 otrzymał przydział do 8 kompanii piechoty 14 pułku piechoty na dowódcę drużyny. 22 grudnia 1944 roku wyruszył z Przemyśla pod Warszawę. W dniach 16–17 stycznia brał udział w walkach o wyzwolenie Warszawy. Ze swoim pułkiem maszerował przez Bydgoszcz i Włocławek w kierunku na Wał Pomorski. Walczył o Złotów, Walcz, Nadarzyce i Wierzchową. 2 marca 1945 roku został ciężko ranny. Leczony w szpitalach w Wałczu i Bydgoszczy nie doszedł do pełni zdrowia.