Po ukończeniu szkoły został skierowany do Centrum Wyszkolenia Artylerii w Toruniu na stanowisko wykładowcy, a od 1947 zastępcy szefa Wydziału Politycznego szkoły. W latach 1946–1947 studiował na Wydziale Prawno-Ekonomicznym Uniwersytetu Mikołaja Kopernika w Toruniu. Od września 1947 zastępca szefa Wydziału Politycznego w Oficerskiej Szkole Lotniczej w Dęblinie, a od kwietnia 1949 w Technicznej Szkole Lotniczej w Zamościu. Od grudnia 1950 był zastępcą komendanta Technicznej Szkoły Wojsk Lotniczych do spraw politycznych. Od października 1951 do grudnia 1952 przebywał na Kursie Doskonalenia Oficerów w Wojskowo-Politycznej Akademii im. Włodzimierza Lenina w Moskwie. Po powrocie do kraju został szefem Oddziału Organizacyjnego Zarządu Politycznego, a od listopada 1953 zastępcą szefa Zarządu Politycznego Dowództwa Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju. Od października do grudnia 1954 czasowo pełnił obowiązki zastępcy dowódcy Wojsk Lotniczych i Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju (WL i OPL OK) do spraw politycznych. Od grudnia 1954 był szefem Zarządu Politycznego Dowództwa tych wojsk, a od czerwca 1956 zastępcą szefa Zarządu Politycznego. Po utworzeniu odrębnego Dowództwa Wojsk Obrony Przeciwlotniczej Obszaru Kraju (1959) został zastępcą dowódcy tych wojsk (gen. Czesława Mankiewicza) do spraw politycznych.