Frank Weston Benson (ur. 24 marca 1862 w Salem, Massachusetts, USA, zm. 15 listopada 1951, tamże) – amerykański malarz, przedstawiciel impresjonizmu. Członek założyciel ugrupowania Ten American Painters, członek American Academy of Arts and Letters, American Academy of Arts and Sciences i The Guild of Boston Artists.
„Najbardziej obsypany medalami malarz Ameryki”, znany z nastrojowych, impresjonistycznych przedstawień postaci kobiecych umieszczanych na szczytach wzgórz.
Życiorys Frank Weston Benson urodził się w Salem w stanie Massachusetts jako drugie z sześciorga dzieci zamożnego kupca bawełny z Bostonu, George’a Wiggina Bensona i Elizabeth Frost Poole. Z wyjątkiem kilku lat spędzonych na studiach za granicą, całe życie mieszkał w rodzinnym mieście. W 1880 rozpoczął studia artystyczne w School of Drawing and Painting przy Museum of Fine Arts w Bostonie pod kierunkiem niemieckiego profesora Emila Otto Grundmanna. Wśród jego kolegów byli przyszli impresjoniści i członkowie Ten American Painters Robert Reid i Edmund Tarbell. Benson miał się stać jednym z czołowych amerykańskich artystów z drugiej poł. XIX i pierwszej poł. XX w., cenionym za swój indywidualny styl malarski.