Jerzy Wojciech Szulczewski (ur. 22 kwietnia 1879 w Ciencisku, zm. 13 marca 1969 w Kościanie) – polski nauczyciel, fizjograf, przyrodnik i etnograf, powstaniec wielkopolski, pracownik naukowy Muzeum Wielkopolskiego oraz Ogrodu Botanicznego w Poznaniu.
Życiorys Jerzy Wojciech Szulczewski pochodził z rodziny rolniczej z Cienciska na Kujawach. Po ukończeniu szkoły elementarnej w rodzinnej wsi oraz szkoły przygotowawczej w Rogoźnie, rozpoczął w 1896 roku naukę w seminarium nauczycielskim w Kcyni. Po uzyskaniu w 1899 roku dyplomu nauczyciela, podjął pracę w szkole elementarnej w Brudzyniu. Tam rozwijał swoje zainteresowania przyrodnicze i etnograficzne. W lokalnym czasopiśmie „Rogasener Familienblatt” publikował (w języku niemieckim) artykuły dotyczące baśni, legend i obyczajów ludu Kujaw w końcu XIX wieku. Jednocześnie nawiązał kontakty z Poznańskim Towarzystwem Przyjaciół Nauk i osobiście z Franciszkiem Chłapowskim. Działał społecznie, jako radca ubogich obwodu janowieckiego (od 1915 roku), przewodniczący Rady Chłopskiej gminy Brudzyń i delegat do Powiatowej Rady Chłopskiej w Żninie w 1918 roku.