Tomasz Stanisław Dangel (ur. 4 marca 1954 w Warszawie) – polski lekarz, doktor habilitowany nauk medycznych, działacz społeczny, twórca Fundacji Warszawskie Hospicjum dla Dzieci.
Życiorys W młodości działał w harcerstwie, był m.in. komendantem szczepu 208 WDHiZ (1975–1976).
W 1978 ukończył studia w Akademii Medycznej w Warszawie. Stopień naukowy doktora uzyskał w 1989 w Centrum Zdrowia Dziecka na podstawie rozprawy zatytułowanej Zastosowanie znieczulenia krzyżowego podczas cewnikowania serca i angiokardiografii u dzieci. Habilitował się w 2001 w Instytucie Matki i Dziecka w oparciu o pracę Domowa opieka paliatywna nad dziećmi w Polsce. Model, potrzeby, możliwości i ich ocena.
Od końca lat 70. związany z opozycją demokratyczną. Był współpracownikiem Komitetu Obrony Robotników. W 1980 zorganizował Komisję Zakładową „Solidarności” w CZD. Po wprowadzeniu stanu wojennego organizował podziemne struktury związku, później działał w opozycyjnych Organizacji Niepodległość i Liberalno-Demokratycznej Partii Niepodległość (jako przewodniczący oddziału warszawskiego). W ramach niejawnego Międzyzakładowego Komitetu Koordynacyjnego współtworzył sieć dystrybucji wydawnictw drugiego obiegu w CZD, był redaktorem naczelnym pisma LDPN „Orientacja na Prawo”.