Ostatnia brygada – powieść obyczajowa Tadeusza Dołęgi-Mostowicza z 1930 roku. Powieść była drukowana w odcinkach równocześnie w katowickim dzienniku "Polonia" i warszawskim „ABC”ABC: pismo codzienne informuje wszystkich o wszystkim R.5, nr 66 (8 marca 1930), s. 1 w roku 1930. Wydanie książkowe ukazało się w roku 1932. Była to pierwsza drukowana powieść autora, który wcześniej zajmował się dziennikarstwem.
Treść Andrzej Dowmunt, który zdobył duży majątek w Afryce, powraca do kraju, by swój kapitał zainwestować w ojczyźnie. Ku swemu zaskoczeniu spostrzega, że polskie elity nie dbają o los odrodzonego państwa i jego sytuacji gospodarczej, a jedynie o swój prywatny interes. Mimo oporów Andrzej stopniowo staje się częścią zepsutych elit i prowadzi puste życie. Jako człowiek zamożny i przystojny, ma duże powodzenie u kobiet. Styka się z powszechnym zepsuciem moralnym. Wikła się w niefortunny romans z Leną, zmysłową żoną bogatego bankiera, która okazuje się agentką sowieckiego wywiadu, a także z nastoletnią Ireną, zdemoralizowaną córką arystokratów. Po burzliwej rozmowie z przyjacielem z czasów studenckich, posłem Michałem Żegotą, miotany wyrzutami sumienia, postanawia uporządkować życie i wykorzystać swój majątek dla rozwoju ekonomicznego kraju. Żeni się z młodą Martą Rzecką i otwiera przedsiębiorstwo handlu zbożem „Adrol“.