Józef Roman, ps. Ziuk (ur. 1 lipca 1914 w Chełmie, zm. 14 listopada 2003 w Szczecinie) – pułkownik Wojska Polskiego, żołnierz Armii Krajowej. Kawaler Orderu Virtuti Militari.
Był honorowym Prezesem Okręgu Światowego Związku Żołnierzy Armii Krajowej w Szczecinie.
Przed wojną Wychowywał się i kształcił w Kowlu na Wołyniu. Tam otrzymał świadectwo dojrzałości. W 1936 roku ukończył Szkołę Podchorążych Artylerii w Toruniu i został skierowany do 13 Kresowego pułku artylerii lekkiej w Równem. Od 1938 roku służył w 1 dywizjonie pomiarów artylerii w Toruniu. Okres wojny W kampanii wrześniowej 1939 roku walczył jako dowódca plutonu topograficzno-ogniowego 4 baterii pomiarów artylerii, będącej w dyspozycji dowódcy artylerii Armii „Pomorze”. W październiku 1939 roku nawiązał pierwsze kontakty konspiracyjne w kręgach związanych z płk. Stanisławem Tatarem. W połowie 1940 roku zorganizował placówkę wywiadowcza Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej w Puławach, a w lipcu 1941 został oddelegowany do pracy konspiracyjnej na Wołyniu. Do końca 1943 roku pełnił tam funkcję szefa Ekspozytury Wywiadowczej Komendy Głównej Związku Walki Zbrojnej, a potem Armii Krajowej. Do jego największych osiągnięć wywiadowczych należało pozyskanie do współpracy Fritza Grabego. Po otrzymaniu rozkazu likwidacji Ekspozytury, przeniósł się do Warszawy.