Jan Petralifas (grecki: Ἰωάννης Πετραλίφας) był bizantyjskim arystokratą oraz gubernatorem Macedonii i Tesalii z tytułem sebastokratora. Żył i działał na przełomie XII i XIII wieku. Daty narodzin i śmierci nie są znane.
Życie
Jan pochodził z rodu Petralifasów, zapoczątkowanego przez normańskiego rycerza który w XI wieku przeszedł na służbę bizantyjskąKazhdan Alexander, The Oxford Dictionary of Byzantium, Wydawnictwo Uniwersytetu Oxford, 1991. Według źródeł Jan pojął za żonę Helenę, pochodzącą z bardzo szlachetnego, konstantynopolitańskiego rodu. Uzyskał wówczas godność sebastokratora a cesarz Izaak II Angelos oddał mu w zarząd Tesalię i MacedonięTalbot Alice-Mary, A Saintly Empress: Saint Theodora of Arta". Holy Women of Byzantium: Ten Saints' Lives in English Translation, 1996. W 1195 roku wystąpił przeciwko swojemu dobroczyńcy, biorąc udział w spisku który zakończył się detronizacją Izaaka i osadzeniem na tronie Aleksego III AngelosaMacrides Ruth, George Akropolites: The History, Oxford, Wydawnictwo Uniwersytetu Oxford, 2007. W 1204 roku, po upadku Konstantynopola i łacińskim podboju części ziem cesarstwa Piotr poparł Teodora Angelosa Dukasa Komnena, który zdobył władzę w Epirze. Teodor był bowiem mężem Marii, siostry Piotra. Jan brał udział w walkach przeciwko łacinnikom w których Epiroci odnosili pewne sukcesy.