Modest Żabski (ur. 26 maja 1898 w Sosnowie, w powiecie podhajeckim, zm. wiosną 1940 w Charkowie) – major dyplomowany piechoty Wojska Polskiego, kawaler Orderu Virtuti Militari, ofiara zbrodni katyńskiej.
Życiorys Syn Mariana i Domiceli z domu Witwicka. Absolwent C. K. Gimnazjum w Brzeżanach.
Od 1915 roku służył w armii austriackiej. W 1918 roku wstąpił do Wojska Polskiego. Brał udział w wojnie polsko-bolszewickiej w szeregach 5 pułku piechoty Legionów, a następnie 1 pułku piechoty Legionów jako dowódca plutonu.
Po zakończeniu działań wojennych pozostał w wojsku i został zweryfikowany do stopnia porucznika piechoty ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1920 roku. W 1 pp Leg. służył do roku 1931. W 1929 roku został awansowany na kapitana piechoty ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1929 roku. 5 stycznia 1931 roku został powołany do Wyższej Szkoły Wojennej w Warszawie, w charakterze słuchacza dwuletniego kursu 1930–1932. Z dniem 1 listopada 1932 roku, po ukończeniu kursu i otrzymaniu dyplomu naukowego oficera dyplomowanego, został przydzielony do 7 Dywizji Piechoty w Częstochowie. W grudniu 1934 roku został przeniesiony do 27 pułku piechoty w Częstochowie. Następnie został przeniesiony do Centrum Wyszkolenia Piechoty. Na stopień majora awansowany ze starszeństwem z dniem 1 stycznia 1936 roku i 120.