W 1817 Golicyn został ministrem spraw duchownych i oświaty. Wierząc, że Biblia przekazuje ludziom całą konieczną wiedzę, protegował w podległym mu resorcie skrajnych konserwatystów, m.in. pod jego opieką Michaił Magnicki przeprowadził reformę Uniwersytetu Kazańskiego, usuwając z niego wszelkie wpływy oświeceniowe. Golicyn sprowadzał z zagranicy działaczy oddziałów Towarzystwa Biblijnego, którzy mieli pod jego kierunkiem tworzyć nowy system oświaty, oparty na nauczaniu prostych ludzi „przez Ducha Świętego”. Za jego wiedzą i z jego pomocą do Petersburga przybył kaznodzieja związany ze skopcami, Sieliwanow; przez dłuższy czas prowadził on w mieście działalność misyjną, zamieszkując w lokalu udostępnionym mu przez ministra.
Aleksandr Golicyn nieoczekiwanie popadł w niełaskę cesarza w 1824, razem z jego upadkiem wpływy stracili także działający w Rosji, z jego protekcji, zagraniczni (głównie niemieccy) mistycy protestanccy i zwolennicy międzywyznaniowego chrześcijaństwa. Ministra oskarżono o niedostateczną pobożnośćGolicyn, pomawiany o szerzenie mistycyzmu kosmopolitycznego, wrogiego