wyd. 2 Theorie der Elastizität und Festigkeit, Berlin (1878), Resultate der mechanischen Wämetheorie, Heidelberg (1870), Theoretische Maschinenlehre, 3 tomy, Leipzig (1871–1886), Podręcznik Theoretische Maschinenlehre – podstawa wiedzy większości inżynierów-mechaników w XIX w. – był przez studentów i profesorów nazywany po prostu „Grashof”. Publikacje Grashofa walnie przyczyniły się do uznania działalności badawczej w dyscyplinach technicznych za pracę naukową.

Wyróżnienia i upamiętnienie Franz Grashof jest wymieniany przez specjalistów jako jeden z pionierów nauki o wymianie ciepła. Analizie jego dorobku poświęcono wiele opublikowanych prac naukowych, m.in.: – H. Lorenz Die wissenschaftlichen Leistungen F. Grashofs w: Beitrläge zur Gesechite del Industrie und Technik, 16 (1926), s. 1–12, – C. Matschoss, Männer der Technik (Düsseldorf, 1925), s. 94, – K. Nesselmann, w: Neue deutsche Biographie, VI (Berlin, 1964), s. 746, – R. Plank, Franz Grashof als Lehrer und Forscher w: Zeitschrift des Vereins deutscher Ingenieure, 70 (1926), s. 28. Dla uhonorowania tych zasług jego imię nadano dwóm liczbom kryterialnym, odgrywającym dużą rolę w inżynierii procesowej, np.