Na przełomie maja i czerwca żołnierze, dowodzeni przez kapitana Vojtěcha Černego, wraz z gwardzistami skupili i internowali tysiące cywilnych mieszkańców, zarówno z samych Postoloprt, jak i pobliskiego Žatca. Więźniów rozdzielono – mężczyźni w wieku od 13 do 65 lat zostali umieszczeni w koszarach, natomiast kobiety, dzieci i starcy w bażanciarni, gdzie wcześniej znajdował się obóz ćwiczeń Hitlerjugend. Następnie w ciągu kilku dni co najmniej 763 osoby bez sądu rozstrzelano. Egzekucje odbywały się bezpośrednio w koszarach i bażanciarni, ale też obok miejscowej szkoły, przy torach kolejowych, w winnicy i na piaskowni. Wśród zabitych było pięciu chłopców między 12 i 15 rokiem życia, próbujących uciec z obozu, by narwać sobie owoców.
Po tych wydarzeniach obóz zamknięto przenosząc pozostałych przy życiu w inne miejsca, gdzie doczekali planowych wysiedleń do Niemiec i Austrii.
Śledztwo W 1947 badaniem sprawy zajęła się komisja śledcza Narodowego Zgromadzenia Ustawodawczego pod przewodnictwem posła ludowców Bohumíra Bunžy. Z jej inicjatywy w dniach 17–21 września 1947 przeprowadzona została ekshumacja ofiar. Odkryto dziewięć masowych grobów, a w nich 763 ciała (w tym pięć kobiet i jedno dziecko);