W 1902 nawiązał kontakty ze środowiskiem warszawskim i współpracę z wydawanym tam przez Zenona Przesmyckiego pismem literacko-artystycznym „Chimera”. W listopadzie 1902 znalazł się w składzie Stowarzyszenia Polskich Artystów Grafików, założonego przez Feliksa Jasieńskiego (ps. Manggha) pod patronatem krakowskiego „Czasu”. Główną inicjatywą tej grupy była publikacja w 1903 obliczonej na „podniesienie (…) poziomu [polskiej] artystycznej kultury” Teki polskich grafików, gdzie znalazły się prace Weissa, wśród nich drzeworyty japońskie. W 1904 kupił wraz z ojcem dom w Kalwarii Zebrzydowskiej, gdzie zamieszkali jego rodzice i wynajął pracownię przy ul. Podzamcze 14 w Krakowie. W jego twórczości nastąpił wówczas zwrot od katastrofizmu ku afirmacji życia. W latach 1905–1908 należał do Secesji Wiedeńskiej, którą opuścił wraz z innymi członkami „Sztuki” z powodu zakazu współpracy z innymi grupami wiedeńskimi. Na lata 1906–1912 przypadł tzw. biały okres w jego twórczości, inspirowany sztuką japońską i wyróżniający się dominacją jasnej palety barw.
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Wojciech Weiss · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.