mały|Grób gen. Jerzego Dymkowskiego i jego żony Krystyny na Cmentarzu Wojskowym na Powązkach Jerzy Dymkowski (ur. 14 listopada 1926 w Rembertowie, zm. 6 kwietnia 1979 w Warszawie) – generał brygady ludowego Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Piotra (1893-1942), pracownika PKP, zabitego przez żandarmów niemieckich i Władysławy Heleny ze Skłodowskich (1893-1957). Od 1933 uczył się w szkole powszechnej w Rembertowie. Od 1941 uczęszczał do Państwowej Szkoły Ślusarsko-Mechanicznej w Warszawie, równocześnie pracując w fabryce samolotów "Junkers". Z powodu zagrożenia aresztowaniem wyjechał do Lublina. Tam, 14 sierpnia 1944 wstąpił ochotniczo do ludowego WP. Został wcielony jako strzelec w 6 Pułku Piechoty 2 Dywizji Piechoty 1 Armii WP. Walczył na przyczółku warecko-magnuszewskim (od 16 sierpnia do 12 września 1944), na przyczółku żoliborskim (15 - 22 września 1944) i pod Żeraniem w październiku 1944, gdzie został ciężko ranny w lewe kolano i szyję. Po wyleczeniu w Szpitalu Polowym w Wiązownej pod koniec grudnia 1944 powrócił do służby i został skierowany do batalionu wyzdrowieńców w 3 Zapasowym Pułku Piechoty. Od 13 stycznia 1945 służył w 10 Pułku Piechoty 4 Dywizji Piechoty im.