Rejon wygonicki () – jednostka podziału administracyjnego na wschodzie obwodu briańskiego w Federacji Rosyjskiej.
Ośrodkiem administracyjnym rejonu jest osiedle typu miejskiego Wygoniczi.
Geografia Rejon położony jest na wschodzie obwodu briańskiego. Graniczy z rejonem żyriatińskim, briańskim, nawlińskim, trubczewskim i poczepskim. Odległość centrum administracyjnego rejonu od stolicy obwodu wynosi około 23 km.
Powierzchnia rejonu wynosi 1028 km². Główne rzeki rejonu to Desna, Łowcza, Rożok, Krupiec.
Klimat umiarkowany kontynentalny. Faunę rejonu reprezentują takie gatunki, jak wiewiórka, wilk szary, zając, lis, łoś, kuropatwa, jarząbek, głuszec. Ichtiofaunę reprezentują takie gatunki, jak leszcz, karaś, sum, szczupak, wzdręga.
Warunki klimatyczne rejonu sprzyjają działalności rolniczej oraz sadownictwu.
Historia Rejon powstał w 1929 roku na bazie wołostu wygonickiego w ujeździe bieżyckim. W 1932 rejon został zlikwidowany, a jego obszar podzielono między rejony briański, trubczewski i poczepski. W 1939 roku rejon został reaktywowany.
5 lipca 1944 roku na mocy dekretu Prezydium Rady Najwyższej ZSRR powołany został do życia nowy obwód briański. W jego skład włączono wówczas m.in.