mały|left|Siegfried von Feuchtwangen Siegfried von Feuchtwangen (ur. ok. 1275; zm. 5 marca 1311 w Malborku) – 15-ty wielki mistrz zakonu krzyżackiego w latach 1303–1311. Życiorys Pochodził z Frankonii prawdopodobnie z rodu ministeriałów, z nieokreślonym pokrewieństwem z wielkim mistrzem Konradem von Feuchtwangen.
Nieznane są okoliczności jego wstąpienia do zgromadzenia ani przebieg pierwszych lat służby. Pierwsza wzmianka o nim pojawia się dopiero w 1298, gdy był już niemieckim mistrzem krajowym i komturem wiedeńskim od lipca 1299 do listopada 1300. Siegfried von Feuchtwangen objął urząd wielkiego mistrza w 1303, po zdymisjonowaniu przez kapitułę generalną Godfryda von Hohenlohe. Natychmiast po wyborze na urząd wielkiego mistrza Siegfried von Feuchtwangen opuścił Prusy, pozostawiając ich zarząd pruskim mistrzom krajowym Konradowi Sackowi i Henrykowi von Plotzke. Podczas podróży do Czech i południowych Niemiec zjednywał sobie popleczników i zapobiegł schizmie wewnątrz Zakonu, a z głównego domu zakonu w Wenecji zapewnił sobie władzę nad całym zakonem.