Lech Makowiecki (ur. 4 czerwca 1954 w Rypinie) – bard, poeta, autor tekstów, kompozytor, muzyk, scenarzysta, felietonista, redaktor radiowy. Lider zespołu „Zayazd”, admirator Mickiewicza i polskiej historii. Sformatowany na popularyzację polskiej tradycji, kultury oraz edukację historyczną młodego pokolenia przez wykorzystywanie szlachetnie pojmowanej rozrywki.
Życiorys Z wykształcenia inżynier, absolwent studiów magisterskich Instytutu Okrętowego Politechniki Gdańskiej. Karierę muzyczną zaczynał w 1976 r. na studenckim festiwalu „Bazuna”, gdzie wylansował popularne do dziś wśród absolwentów i harcerzy przeboje piosenki turystycznej: Hej, przyjaciele i Góralską Opowieść (Kiedy Góral umiera). Po krótkiej współpracy z Rudim Schuberthem („Grupa Retro 3 x Tak”) Lech Makowiecki dołączył do Zbigniewa Hofmana i Ryszarda Wolbacha – studentów gdańskiej AWF – i został wokalistą, gitarzystą i managerem zespołu „Babsztyl”. Pod jego kierownictwem „Babsztyl” ewoluował od krainy łagodności w kierunku muzyki country rock, stając się gwiazdą mrągowskich Pikników Country. Tercet „Babsztyl” urósł do 8–9 osób i zaistniał na Festiwalu Piosenki Polskiej Opole‘81, śpiewając W siną dal (debiuty), Piosenkę starego górnika i W smutnym kraju (premiery).