Zdzisław Bobecki (ur. 28 lipca 1923 we Lwowie, zm. 17 stycznia 2020) – generał brygady Wojska Polskiego.
Życiorys Syn Władysława, przemysłowca i Adelajdy z Trojanowskich. W wieku 11 lat stracił rodziców. Podczas okupacji działał w ZWZ-AK na terenie Lwowa. Od września 1944 był elewem 1 Szkoły Oficerów Liniowych w Lublinie, która była frontową szkołą oficerską 2 Armii WP. Po jej ukończeniu 16 grudnia 1944 został promowany przez gen. Karola Świerczewskiego na stopień podporucznika w korpusie oficerów piechoty i skierowany do 17 pułku piechoty. Jako dowódca plutonu i pełniący obowiązki dowódcy kompanii przeszedł szlak bojowy od Łukowa przez Poznań, Kostrzyn, Rawicz, Wrocław, Nysę Łużycką do Łaby. Podczas walk został ranny w nogę.
Od 1946 pełnił służbę w wydziale operacyjnym sztabu 5 Dywizji Piechoty, którego został szefem. W 1948 został dowódcą 15 pułku piechoty w Skwierzynie, a w kwietniu 1950 dowódcą 42 pułku zmechanizowanego w Żarach. Od 1952 był szefem wydziału operacyjnego w sztabie 2 Korpusu Pancernego we Wrocławiu. W 1954 ukończył kurs operacyjny wojsk pancernych w Akademii Sztabu Generalnego WP w Rembertowie, po czym został szefem wydziału operacyjnego Zarządu Wojsk Pancernych i Zmechanizowanych w Warszawie, a w 1956 – szefem sztabu tych wojsk. W 1957 ukończył studia operacyjne w Akademii Sztabu Generalnego.