Zmiana ta dokonała się być może pod wpływem irlandzkiego malarza Roderica O'Conora, który już 1886 zaczął stosować jasne, niezmieszane barwy i gruby impast, a być może też pod wpływem Alfreda Sisleya, pracującego w pobliskim Moret-sur-Loing.
Vonnoh namalował wówczas kilka obrazów przedstawiających maki. Kwiaty te były wówczas popularne jako motyw w malarstwie francuskim, w tym w impresjonizmie. Malowali je m.in. Claude Monet oraz szwedzki malarz, Karl Nordström, i Amerykanin, Theodore Robinson. thumb|250px|Maki (fragment), Indianapolis Museum of Art Maki Vonnoh okazały się być studium przygotowawczym do największego i najbardziej ambitnego obrazu w jego karierze, Maków polnych (Coquelicots), ukończonych w 1890.
Analiza Chociaż obraz ten jest kompozycją powstałą w pracowni, zachował charakter swobodnego szkicu o nieuporządkowanej strukturze, cechującej wcześniejsze, niewielkie rozmiarami Maki. Nowe elementy to rozległy pejzaż i umieszczone w nim postacie młodej kobiety zbierającej kwiaty i dwojga dzieci, a na dalszym planie wóz rolniczy z końmi oraz zabudowania na horyzoncie, uszeregowane w sposób podkreślający przestrzenny charakter całości kompozycji i jej perspektywę.