W 1908 został kierownikiem Archiwum Miejskiego w Wilnie, od 1910 równocześnie redagował razem z Ferdynandem Ruszczycem pismo społeczno-kulturalne „Tygodnik Wileński”. W 1916 usunięty został ze stanowiska archiwisty miejskiego.
W 1919 był jednym z organizatorów polskiej służby archiwalnej, kierował kolejno archiwami w Piotrkowie Trybunalskim, Lublinie, Wydziałem Archiwalnego Zarządu Cywilnego Ziem Wschodnich i kustoszem archiwum miejskiego w Wilnie. W 1919 został członkiem Towarzystwa Miłośników Wilna i radnym tego miasta (tę drugą funkcję sprawował do 1927). Został też członkiem kościoła ewangelicko-reformowanego. Walczył w wojnie polsko-bolszewickiej, w 1921 utworzył Archiwum Państwowe w Wilnie, którym kierował formalnie od 1927. Prowadził badania nad archiwaliami i historią Wilna, w tym historią kościoła ewangelickiego w tym mieście. W 1939 przeszedł na emeryturę. W czasie II wojny światowej mieszkał w Wilnie, które opuścił w czerwcu 1944 i zamieszkał najpierw w Niemczech, a od 1951 w USA. Założył tam Związek Miłośników Miasta Wilna. Był członkiem Polskiego Instytutu Naukowego w Ameryce.
Od 15 września 1923 był mężem Anieli Ratajewicz.