Zygmunt Kłosiński ps. „Huzar” (ur. 21 maja 1926 w Wilnie, zm. w 2000) – żołnierz Armii Krajowej i podziemia niepodległościowego, publicysta.
Syn zawodowego wojskowego Józefa i Bronisławy z d. Rajło-Wasilewska.
Okres wojny Do wybuchu wojny niemiecko-sowieckiej uczył się w Gimnazjum i Liceum im. Zygmunta Augusta. W okresie okupacji niemieckiej był łącznikiem szefa Odcinka Wywiadu Wschód KG AK. Rozwoził meldunki na terenie województwa wileńskiego oraz na Litwę Kowieńską. W lipcu 1942 roku przerwał działalność i do stycznia 1943 roku ukrywał się w Nowogródzkiem.
Po powrocie do Wilna kontynuował naukę na tajnych kompletach oraz działał w „Szarych Szeregach”. W styczniu 1944 roku wstąpił do 3 Brygady AK „Szczerbca”. Służył w zwiadzie konnym, a później w szwadronie kawalerii. 15 maja został odkomenderowany do OR-KO, gdzie pełnił funkcję sekcyjnego w 1 plutonie kawalerii. Od 7 lipca brał udział w walkach o Wilno. 15 lipca towarzyszył gen. „Wilkowi” w jego podróży do Wilna. 17 lipca uniknął rozbrojenia i w grupie kilkunastu żołnierzy AK maszerował w kierunku Warszawy. Nad Niemnem wpadł w ręce Rosjan i został internowany w obozie w Druskiennikach.