Do tego rodzaju kalorymetrów zaliczają się: kalorymetr wodno-lodowy – w którym efekt cieplny przemiany jest mierzony ilością wody wytopionej z lodu, umieszczonego w płaszczu chłodzącym urządzenia – tego rodzaju urządzenie było pierwszym rodzajem kalorymetru w historii, który skonstruowali Antoine Lavoisier i Pierre Simon de Laplace w 1780 roku bomba kalorymetryczna – jest to kalorymetr oparty na podobnej idei jak kalorymetr wodno-lodowy, ma on jednak specjalną konstrukcję umożliwiającą pomiar gwałtownie przebiegających procesów, takich jak eksplozje; w kalorymetrach tych inicjuje się eksplozję np. iskrą elektryczną; eksplozja ta ogrzewa powietrze znajdujące się pierwotnie w kalorymetrze; pomiar ciepła dokonuje się, mierząc objętość i temperaturę wydostającego się z kalorymetru powietrza kalorymetr przepływu ciepła – w którym pomiar ciepła dokonuje się poprzez porównanie temperatury medium chłodząco-grzejnego i badanego układu z uwzględnieniem energii dostarczonej lub odebranej medium dla utrzymania jego temperatury w określonym przedziale – metoda ta jest mało dokładna, ale nie wymaga złożonej aparatury kalorymetr bilansu ciepła – w którym badany układ utrzymuje się w stałej temperaturze, ciepło przemiany oblicza się z energii dostarczonej lub odebranej z medium chłodząco-grzejnego, które utrzymuje stałą temperaturę układu
Źródło i licencja
Fragment artykułu Wikipedia — Kalorymetr · historia autorów.
Tekst: CC BY-SA 4.0. Wydzielono fragment z dłuższego artykułu.