P’an’gyo (kor. 판교군, P’an’gyo-gun) – powiat w Korei Północnej, w prowincji Kangwŏn. W 2008 roku liczył 47 031 mieszkańców. Graniczy z powiatami Sinp’yŏng i Koksan (prowincja Hwanghae Północne) od zachodu, Pŏptong od północy, Sep’o od wschodu, P’yŏnggang od południowego wschodu, Ich’ŏn od południa oraz Sin’gye (prowincja Hwanghae Północne) od południowego zachodu. Przez powiat przebiega 141-kilometrowa linia kolejowa Ch’ŏngnyŏn Ich’ŏn, łącząca Sep’o i powiat P’yŏngsan (prowincja Hwanghae Północne). 88% terytorium powiatu stanowią lasy.
Historia Przed wyzwoleniem Korei spod okupacji japońskiej tereny należące do powiatu wchodziły w skład powiatu Ich’ŏn. W obecnej formie powstał w wyniku gruntownej reformy podziału administracyjnego w grudniu 1952 roku. W jego skład weszły wówczas tereny należące wcześniej do miejscowości Rag'yang, Pangjang, P'angyo, Sannae (4 wsie), Ryongp'o (5 wsi – wszystkie należały do powiatu Ich’ŏn), Tongch'on (2 wsie – powiat Koksan). Powiat P’an’gyo składał się wówczas z jednego miasteczka (P'angyo-ŭp) i 19 wsi (kor. ri).