Z kolei podczas okupacji japońskiej z lat 1910-1945, Japończycy przewieźli kopię z gór Odae do Japonii, gdzie trafiła w ręce naukowców z Uniwersytetu Tokijskiego, jednak została niemal w całości utracona po wielkim trzęsieniu ziemi, które nawiedziło Japonię w 1923 roku. 47 ksiąg uratowano – w lipcu 2006 roku zostały zwrócone Korei Południowej.
Roczniki zostały przetłumaczone z klasycznego chińskiego niezależnie przez historyków w Korei Północnej (w latach 80.) i w Korei Południowej (prace nad tłumaczeniem zakończono tam w 1994 roku). Część oryginalnych ksiąg zeskanowano z inicjatywy Uniwersytetu Seulskiego i opublikowano w internecie.
Roczniki wyłączone ze zbioru Roczniki spisane podczas rządów dwóch ostatnich władców z dynastii Joseon, cesarzy Gojonga i Sunjonga (lata 1863-1910), wyłączono z całej serii i nie są one oficjalnie traktowane jako część kroniki. Przez koreańskich historyków obie księgi zostały uznane za „niewiarygodne”, gdyż duży wpływ na przebieg prac przy ich tworzeniu mieli Japończycy, którzy według Koreańczyków przyczynili się do zafałszowania wielu podanych w nich faktów historycznych.