mały|Pieczęć patriarchy Jana XIV Kalekasa Jan XIV Kalekas lub Aprenos, gr. Ίωάννης ΙΔ' Καλέκας, Jōannēs XIV Kalekas (ur. 1282 w Apros, zm. 29 grudnia 1347 w Konstantynopolu) – patriarcha Konstantynopola od lutego 1334 do 2 lutego 1347Venance Grumel, Traité d'études byzantines, s. 437.
Życiorys Jan urodził się w Apros w 1282 r.Stąd jego przydomek „Aprenos”. Wychował się w skromnym środowisku. Był żonaty, miał syna i córkę. Został kapelanem megadomestyka Jana VI Kantakuzena i dzięki jego poparciu, mimo sprzeciwu synodu prowincjonalnego został wybrany najpierw arcybiskupem Tesaloniki, a następnie w lutym 1334 r. patriarchą Konstantynopola.
Na okres jego patriarchatu przypadł początek sporów palamickich. Pod wpływem Grzegorza Synaity, ascety i mistyka wędrującego w latach 30. XIV wieku po ziemiach Cesarstwa, w klasztorach bizantyńskich, a zwłaszcza na Atosie rozpowszechniła się doktryna ascetyczna, której celem było ujrzenie światłości boskiej, do czego miała doprowadzić specjalna praktyka. Przebywający w odosobnieniu mnisi mieli powtarzać tzw. Modlitwę Jezusową (Panie Jezu Chryste, Synu Boży, zmiłuj się nade mną grzesznikiem), wstrzymując za każdym razem, podczas odmawiania formuły, oddech.