Pianistka (niem. Die Klavierspielerin) – powieść austriackiej pisarki i noblistki Elfriede Jelinek, wydana po raz pierwszy w roku 1983.
Fabuła Bohaterką Pianistki jest kobieta po czterdziestce, pianistka Erika Kohut – kobieta, która przez całe życie mieszka z matką, pozostając w relacji zależności. Nie udaje jej się zostać sławnym muzykiem, zawodząc ambicje matczyne. Pracuje w wiedeńskim konserwatorium. Wychowanie w niemal niewolniczych warunkach nie pozwala jej przejść z powodzeniem przez pełny proces socjalizacji, przez co staje się socjopatką. Swoje dorosłe życie dzieli na dwie części, z których jedna nie odstaje od norm społecznych i polega na pracy oraz spędzaniu czasu w domu przed telewizorem, natomiast druga to: spóźniona i perwersyjna edukacja seksualna. Te dwa światy stykają się ze sobą w momencie, gdy Erika wchodzi w toksyczne relacje ze swym uczniem Walterem Klemmerem. Uczeń podlega jej w szkolnej hierarchii, jednak stara się odwrócić tę zależność w sferze seksu. Rozpoczynają się zmagania o dominację, którą na końcu wygrywa młody mężczyzna.