Stefania Kaja z domu Patalas (ur. 21 października 1921 w Wolsztynie, zm. 15 lutego 2007 w Poznaniu) – artystka związana z Wielkopolską. Ceramik, malarz, znawca średniowiecznej sztuki piastowskiej.
Życiorys Ukończyła studia w Państwowej Wyższej Szkole Sztuk Plastycznych w Poznaniu na Wydziale Rzeźby w Pracowni Ceramiki u prof. Rudolfa Krzywca, uzyskując absolutorium z architektury wnętrz w 1950 roku.
W pierwszych latach po studiach współpracowała z mężem zajmując się grafiką i wystawiennictwem. Od 1980 roku jej podstawową formą działalności artystycznej była ceramika, drobne formy rzeźbiarskie oraz medalierstwo. Najczęściej pracowała w glinie, tocząc swoje prace na kole i ozdabiając je patynami i szkliwami.
Jej prace w ceramice nawiązywały w swych formach do dawnej sztuki polskiej, minimalizując ornament i dekoratywność, na rzecz wyszukanej oszczędnej formy. Zajmowała się także medalierstwem (wiele realizacji dla miasta Poznania), maską ceramiczną, ceramiką użytkową, a także rysunkiem i ilustrowaniem książek. Była obsesyjnie związaną z Wielkopolską. Pod koniec życia poświęciła się malarstwu tworząc cykle obrazów olejnych i monotypii.