W 1871 (1872) został asystentem w klinice chirurgicznej Ernsta Bergmanna, rok później uzyskał tytuł doktora medycyny. Od 1874 do 1878 docent chirurgii na macierzystej uczelni. Wyjeżdżał w tym czasie za granicę, odwiedził m.in. w 1873 roku klinikę Josepha Listera w Edynburgu. Jako asystent Bergmanna, był z nim w konflikcie – przypuszcza się, że Bergmann zazdrościł sukcesów swojemu uczniowi.

W 1876 prymariusz szpitala wojskowego w Svilajnac w Serbii. W latach 1877–1878 uczestniczył w wojnie rosyjsko-tureckiej: był konsultantem w armii kaukaskiej i prymariuszem kaukaskiego Czerwonego Krzyża. Od 1878 konsultant w szpitalu wojskowym w St. Petersburgu, równocześnie wykładowca na kursach żeńskichUlmanis YL, Khazanov AN. Vydayushchiysya otechestvennyy khirurg K. K. Reyer [Выдающийся отечественный хирург К. К. Рейер]. Khirurgija 49, ss. 121-122, 1973. W 1883 roku został ordynatorem chirurgii w petersburskim szpitalu Semionowa. W 1887 uczestniczył w Międzynarodowym Kongresie Medycznym w Waszyngtonie.