Mundur Polskich Sił Zbrojnych – ubiór żołnierza Polskich Sił Zbrojnych.

Mundur Wojska Polskiego we Francji thumb|1 Dywizja Grenadierów – przegląd pododdziałów; prezydent RP Władysław Raczkiewicz i gen. Władysław Sikorski thumb|Gen. Juliusz Kleeberg wręcza dyplomy w Wojsku Polskim we Francji (1940).

Formowane jesienią 1939 roku oddziały Armii Polskiej we Francji otrzymały różnorodne, mocno wysłużone, pamiętające czasy I wojny światowej, umundurowanie barwy błękitnej. Jako nakrycia głowy służyły: czapki typu kepi, furażerki, berety i hełmy. Wojsku wydano drelichowe spodnie, stare ładownice i tornistry. Znakiem przynależności państwowej były samorzutnie nakładany polski orzeł wojskowy.

Lotnicy polscy otrzymali granatowe mundury, skórzane kurtki i ubiory polowe lotnictwa francuskiego.

Ciągłość tradycji ubioru w czasie całej wojny utrzymały załogi okrętów wojennych, które znalazły się w 1939 roku w portach Wielkiej Brytanii oraz personel dowódczy i brzegowy marynarki wojennej. Nie nastręczało to trudności wobec wielkiego podobieństwa polskich i brytyjskich ubiorów marynarskich.