Walki pod Saint-Hilaire-le-Grand – walki stoczone w dniu 25 lipca 1918 r. przez 1 Pułk Strzelców Polskich w rejonie Szampania-Ardeny w departamencie Marna we Francji przeciwko oddziałom niemieckim, na froncie francusko – niemieckim w I wojnie światowej.
Po rozformowaniu Legionu Bajończyków i Legionu Ruelczyków w 1915 r. do roku 1917, pomimo wysiłków polskich środowisk niepodległościowych, inicjatywa utworzenia Armii Polskiej na Zachodzie napotykała trudności. We Francji liczono się z negatywnym stanowiskiem Rosji. Stany Zjednoczone zaś jako państwo neutralne nie chciało się angażować w żadne inicjatywy werbunkowe. Sytuacja zmieniła się wiosną 1917 r. po rewolucji lutowej w Rosji, kiedy to państwa Ententy nie obawiały się Rosji, ani nie liczyły na jej udział w wojnie. Wskutek zabiegów środowisk polskich, w tym Komitetu Narodowego Polskiego i Komitetu Wolontariuszy Polskich prezydent Francji Raymond Poincare wydał 4 czerwca 1917 r. dekret o powołaniu Armii Polskiej we Francji.