Od 1933 roku startował jako zawodowiec i już na mistrzostwach świata w Paryżu zdobył brązowy medal w sprincie, ulegając jedynie Belgowi Jefowi Scherensowi i Francuzowi Lucienowi Michardowi. W swej koronnej konkurencji zdobył jeszcze sześć medali: srebrne na MŚ w Lipsku (1934) i MŚ w Brukseli (1935) oraz brązowe podczas MŚ w Zurychu (1936), MŚ w Kopenhadze (1937), MŚ w Amsterdamie (1938) i MŚ w Mediolanie (1939). Podczas tej ostatniej imprezy nie rozegrano wyścigu finałowego, gdyż III Rzesza dokonała inwazji na Polskę, rozpoczynając II wojnę światową.
Richter był znany ze swoich antynazistowskich poglądów i jako, że nie chciał zostać przymusowo wcielony do wojska postanowił wyemigrować do Szwajcarii. 31 grudnia 1939 roku wsiadł do pociągu zmierzającego do Szwajcarii. Według relacji dwóch holenderskich kolarzy: Ceesa Pellenaarsa i Cora Walsa, którzy również podróżowali tym pociągiem, podczas kontroli granicznej w Weil am Rhein do przedziału Richtera weszli niemieccy żołnierze.