Aby przyśpieszyć zjawisko separacji stosuje się pakiety koalescencyjne (do łączenia drobnych kropel oleju w większe).
Norma PN-EN 858:2005 dzieli separatory na dwie grupy: Klasa I – separatory koalescencyjne, dla których stężenie ropopochodnych na odpływie musi być poniżej 5 mg/l Klasa II – separatory grawitacyjne, dla których stężenie ropopochodnych na odpływie musi kształtować się poniżej 100 mg/l
Dobór separatora Dobór urządzenia sprowadza się do określenia jego wielkości nominalnej. Wielkość ta określa maksymalny przepływ ścieków deszczowych i/lub procesowych, dla których zostanie dotrzymana zakładana redukcja stężeń substancji ropopochodnych na odpływie z separatora.
NS = (Qr + fx Qs) • fd
gdzie: NS – wielkość nominalna, Qr – nominalny przepływ ścieków deszczowych w l/s, Qs – maksymalny przepływ ścieków procesowych w l/s, fd – współczynnik gęstości, fx – współczynnik utrudnienia separacji. Dokładne wyjaśnienie jak należy przyjmować poszczególne współczynniki można znaleźć we wspomnianej normie PN-EN 858:2005.
Separatory skrobi Zastosowanie Separatory te stosuje się w zakładach przetwórstwa ziemniaczanego a także: w restauracjach, hotelach, barach szybkiej obsługi, zakładach mięsnych i przetwórstwa warzywnego.