W roku 1888 przygotowywał swój pierwszy tom poetycki, zatytułowany Poezje I. Udało mu się go wydrukować rok później w prestiżowej krakowskiej drukarni Wacława Anczyca. Po 15 miesiącach sprzedało się zaledwie 12 egzemplarzy książki, na co wpływ miały bardzo niskie zainteresowanie publiczności poezją w tamtym czasie i rosyjska cenzura, która nie dopuściła tomu do rozpowszechniania w zaborze rosyjskim. W 1890 poeta rozesłał więc do czasopism broszurę Z księgi lirycznej, zawierającą kilka nowych utworów i zachętę do prenumeraty drugiego tomu poezji. Broszura spotkała się z negatywnymi recenzjami; zainteresowanie poezją Liedera zdradzili jedynie Antoni Lange, Jan Kasprowicz oraz Zenon Przesmycki.
Zniechęcony recepcją swojej twórczości Lieder postanowił wydawać swoje kolejne tomy poetyckie w bardzo niskich nakładach (od 50 do nawet 20 egzemplarzy) z zakazem przedruków oraz omówień w prasie. W ten sposób wydrukował (z miejscem druku fałszywie oznaczonym jako Paryż – wszystkie jego tomy były nadal drukowane przez Anczyca) Poezje II, Wiersze III, Moja Muza. Wierszów ciąg czwarty oraz Wiersze V. W 1897 roku, po powrocie do kraju, zrezygnował z tej praktyki i przedrukował niektóre z tych niskonakładowych wydań w tomie Wierszów księgi pierwsze, drugie i trzecie powtóre wydane (1898).