Ihumen Sawa przystąpił do opracowywania szczegółowych postulatów prawosławnych wobec rządu Rzeczypospolitej. Zorganizował w tym celu zjazd duchowieństwa, jaki miał miejsce jeszcze w tym samym roku w Słucku.
Sejmowa komisja przedstawiła 1 marca 1791 raport o stanie prawosławia w Polsce, oceniając jego sytuację jako bardzo trudną, wręcz tragiczną. Opierając się na efektach prac komisji, Sejm wydał 5 marca konstytucję dotyczącą „religii grecko-orientalnej", w szczególności uznającą konieczność ponownej organizacji hierarchii duchownej oraz utworzenia stałego organu zarządzającego Kościołem prawosławnym w Rzeczypospolitej. Równocześnie prawosławni członkowie komisji, z ihumenem Sawą na czele, zaapelowali do wszystkich swoich współwyznawców o obiór delegatów na kongregację, jaka miała zebrać się w Pińsku 15 maja 1791. Ostatecznie termin zgromadzenia został przesunięty o miesiąc. Sawa Palmowski został wybrany delegatem monasteru w Bielsku oraz miasta i gminy Opatów.