Trzon Wysokość 4–10 cm, grubość 1–2 cm, cylindryczny, włóknisty z bulwkowato rozszerzoną podstawą (czasami korzeniasty). W górnej części pokryty jest białawymi łuseczkami, które z czasem ciemnieją do brązowego koloru, w dolnej jest ciemniejszy.
Miąższ Białawy, twardy, gruby, nie zmieniający barwy po uciśnięciu. U młodych okazów jest miękki, u starszych twardy. Ma gorzki smak i zapach podobny do rzodkwi. Gatunki podobne Istnieje wiele podobnie ubarwionych gatunków włośnianek. Ich prawidłowe oznaczenie bez użycia mikroskopu i znajomości cech mikroskopowej budowy anatomicznej jest trudne. Bardzo podobna jest np. włośnianka wrzecionowatozarodnikowa (Hebeloma laterinum). Również pospolita włośnianka rosista (Hebeloma crustuliniforme) jest mniejsza i często na jej blaszkach i górnej części trzonu występują krople mleczka, lub plamki po jego zaschnięciu.
Występowanie i siedlisko Jest szeroko rozprzestrzeniona w Europie oraz wschodniej części Ameryki Północnej. Podano także jej stanowiska w Argentynie i Maroku. W Europie Środkowej jest częsta. W Polsce również jest pospolita. W piśmiennictwie naukowym do 2003 r. podano 5 stanowisk na terenie Polski.