[w:] „Kurier Popularny” [Łódź], 1 II 1948, nr 32, s. 7.. Była to inicjatywa oparta na doświadczeniach funkcjonowania podobnego typu muzeów na terenie ZSRR, do czego wyraźnie odwoływano się w opublikowanych założeniach programowych przyszłego muzeum, wskazując na frekwencję jaką cieszą te muzea, ich wysoki poziom merytoryczny oraz fakt, że są jedynymi w Europie.
Muzeum miało powstać w centrum Łodzi, w specjalnie dla niego wybudowanym gmachu, na którą to inwestycję Ministerstwo Kultury i Sztuki na rok 1948 przeznaczyło ówczesnych 10 mln złotych. Miała być to placówka miejska, dotowana przez państwo. Powstały dwa komitety organizacyjne: w Łodzi i Warszawie. Władze Łodzi zapowiedziały przekazanie dla grupy łódzkiej organizatorów tworzącego się muzeum 8-pokojowy lokal. Pomimo tych konkretnych decyzji i działań do utworzenia w Łodzi „Muzeum Robotniczego” w tym czasie nie doszło (prawdopodobnie z przyczyn finansowych i innych pilniejszych zadań związanych z odbudową Polski i Warszawy). Gdyby wtedy powstało, byłoby pierwszym tego rodzaju muzeum w Polsce.