Uważana była na terenie Kongresówki za najważniejszą sojuszniczkę polityczną Naczelnego Komitetu Narodowego. Podzielając stanowiska polityczne Komitetu, była główną przeciwniczką koncepcji programowych lewicy niepodległościowej wśród aktywistów, opowiadając się za rozwiązaniem sprawy polskiej w oparciu o Austro-Węgry, poprzez połączenie Królestwa z Galicją. Miało to się stać podstawą utworzenia trzeciego członu Monarchii Austro-Węgierskiej, w postaci monarchii polskiej, która posiadałaby prawa i status równy temu jaki posiadały Austria i Węgry. Wizja ta, ze względu na chęć przekształcenia monarchii Austro-Węgier na monarchię austro-węgiersko-polską, nosiła nazwę koncepcji trialistycznej, „rozwiązania austriackiego” lub „austro-polskiego”Szeroko na temat i roli Ligi: Włodzimierz Suleja, Orientacja austro-polska w latach I wojny światowej (do aktu 5 listopada 1916 roku), Wrocław 1992,.
Ściśle współpracowała z Departamentem Wojskowym NKN, popierając koncepcje budowy Legionów Polskich forsowaną przez jego Szefa – Władysława Sikorskiego. W czerwcu 1916 r. Liga weszła do Delegacji Międzypartyjnej Stronnictw i poparła Akt 5 listopada tego roku. Wchodziła następnie do Rady Narodowej.