Znanych jest również kilka podobizn Goi wykonanych przez innych artystów, m.in. przez Vicentego Lópeza (Portret Goi w wieku osiemdziesięciu lat).

Okoliczności powstania Rok 1815, w którym powstały te autoportrety, przypada na trudny okres po zakończeniu wojny o niepodległość toczonej przeciwko Francuzom. W latach 1811–1812 w Madrycie panowała tragiczna w skutkach klęska głodu. Po powrocie Ferdynanda VII na tron w 1814 roku i przywróceniu monarchii absolutnej rozpoczął okres oskarżeń o kolaborację z Francuzami, przesłuchań i czystek na królewskim dworze. Przyniosło to rozczarowanie konstytucjonalistom i zwolennikom oświecenia, do których należał Goya. Król przeprowadził w swoim otoczeniu proces „puryfikacji”, któremu poddano również Goyę jako nadwornego malarza. Ferdynand VII przywrócił także znienawidzoną przez społeczeństwo Inkwizycję. W 1815 roku Goya stanął przed jej trybunałem oskarżony o autorstwo „obscenicznych dzieł” – portretów Maja ubrana i Maja naga, jednak nie poniósł konsekwencji. Zmieniła się także jego osobista sytuacja: w 1812 zmarła jego żona, odeszli liczni przyjaciele, zmarli lub wyemigrowali w obawie przed politycznymi represjami. W pracy borykał się z niedoborem materiałów, częściej zamalowywał gotowe dzieła, aby ponownie wykorzystać płótno.