Wiernych włączono do wspólnoty parafialnej skupionej wokół soboru św. Jana Chrzciciela. W ramach akcji przejęcia budynku cerkiewnego zrzucono i zniszczono dzwony oraz krzyże, rozmontowano oraz wywieziono w nieznane miejsce ikonostas. Większość wyposażenia świątyni przepadła. Parafianom udało się uratować zaledwie kilka ikon. Od 1965 we wnętrzach cerkwi mieściła się kwiaciarnia oraz magazyn w którym składowano kwiaty oraz inne przedmioty związane z obsługą pobliskiego cmentarza, przechowywano tu także trumny. Wnętrza, w tym zabytkowe freski i dekoracje, aż do rozpadu Związku Radzieckiego ulegać miały degradacji.
Walka o odzyskanie świątyni mały|240px|Biskup jekaterynburski Wincenty (1999–2011), który w 1999 konsekrował jedną z przycerkiewnych kaplic W 1988 na fali pieriestrojki oraz świętowania tysiąclecia chrztu Rusi rozpoczął się także proces odnowy życia religijnego. Zezwolono na używanie dzwonów kościelnych (co było zakazane od 1960), a liczba chrztów na terenie eparchii (w porównaniu z 1987) potroiła się i sięgnęła liczby 170 121. W 1988 na terenie obwodu otwarto 6 parafii i zwrócono 4 świątynie, w 1989 – 16 parafii i 9 świątyń. W 1989 ochrzczono już 370 572 osoby. W związku z tymi przemianami ludność zamieszkująca okolice zamkniętej cerkwi zwróciła się do władz z prośbą o ponowne jej otwarcie.