ewakuował się do Berlina, gdzie dołączył do szkoły propagandystów ROA. Po zakończeniu wojny powrócił w czerwcu 1945 r. do komunistycznej Jugosławii. Udało mu się ukryć swoją przeszłość wojenną. W 1952 r. ukończył studia slawistyczne na uniwersytecie w Zagrzebiu. Podczas studiów uczył w szkole podstawowej i był redaktorem oddziału literatury rosyjskiej w wydawnictwie „Novo pokoljenje” (później „Mladost”). Następnie pracował w instytucji kulturalnej Matica hrvatska. Był członkiem Stowarzyszenia Tłumaczy Chorwackich i Chorwackiego Stowarzyszenia Filologicznego. Był autorem artykułów w piśmie „Jezik” i innych. W kolejnych latach uczył języka rosyjskiego w gimnazjum w Viroviticy, a następnie greki i łaciny w 1 gimnazjum w Sarajewie. Od jesieni 1957 r. był asystentem, zaś od 1962 r. docentem katedry filologii uniwersytetu w Zagrzebiu. W styczniu 1964 r. otrzymał stopień doktora nauk filologicznych. Gościnnie prowadził zajęcia z rosyjskiej i serbsko-chorwackiej akcentologii na uniwersytecie w Rostocku. Współpracował z Instytutem Literatury Rosyjskiej i „Domem Puszkińskim”. Często odwiedzał ZSRR. W 1972 r. zaczął wykładać literaturę starorosyjską i stylistykę języka rosyjskiego na uniwersytecie w Sarajewie.