Atanaryk (gockie: Aþanareiks; łacińskie: Athanaricus, zm. 381) – naczelnik (w źródłach iudex) Terwingów, potocznie nazywany „królem”.
Ustrój polityczny W IV w. u Terwingów (z których wykształcili się później Wizygoci), nie było władzy królewskiej porównywalnej do tej u Greutungów (np. Hermanaryk), tylko oligarchia arystokratyczna. Kraj Terwingów nazywany był przez nich samych Gutþiuda (pojęcie to odnosiło się zarazem do ludu, jak i kraju przez niego zamieszkiwanego) dzielił się na szereg drobnych terytoriów plemiennych (filai), na czele tych plemion stali naczelnicy nazywani w źródłach greckich i rzymskich terminami: archontowie, egzarchowie, duksowie (ci drobniejsi książęta plemienni byli po gocku nazywani reiksami, stąd w literaturze często spotyka się przy ich nazwiskach termin „król”), obok nich źródła wymieniają przedstawicieli możnych, czyli arystokracji plemiennej: karifaioi, filarchoi, hegoumenoi, optimatoi, megistanes, filon hegemones (najmożniejszym rodem był ród Baltów, z którego wywodzić się będzie Alaryk i późniejsza dynastia królewska Wizygotów). Osobliwością tej formy politycznej był urząd sędziego (w źródłach łacińskich: iudex, w greckich: diskates) będącego nadrzędnym wobec rzeszy naczelników plemiennych.