Augustyn Rafalski ps. „Wodzicki”, „Edmund”, „Pogrom” (ur. 26 kwietnia 1914 w Moszczenicy, zm. 22 lipca 1983) – członek Stronnictwa Narodowego, oficer Narodowej Organizacji Wojskowej i Armii Krajowej, szef dywersji i kontrwywiadu NOW w powiecie bocheńskim, działacz Stronnictwa Narodowego na emigracji.
Życiorys Augustyn Rafalski był synem Henryka i Marii ze Skoczków. Ukończył szkołę powszechną w rodzinnej wsi oraz Państwowe Gimnazjum im. Kazimierza Wielkiego w Bochni, gdzie związał się z ruchem narodowym, później został członkiem Stronnictwa Narodowego. Po odbyciu przeszkolenia wojskowego uzyskał stopień podporucznika rezerwy piechoty. Od 1937 roku studiował ekonomię, pracując jednocześnie w PKP.
W czasie okupacji niemieckiej zaangażował się w działalność konspiracyjną, uczestnicząc w tworzeniu struktur Narodowej Organizacji Wojskowej na terenie powiatu bocheńskiego. W 1941 roku został szefem wydziału dywersji Podokręgu Krakowskiego NOW. Był organizatorem i uczestnikiem licznych akcji rozbrajania żołnierzy niemieckich oraz napadów na spółdzielnie wiejskie w regionie. Rozpoznany podczas jednego z nich, był poszukiwany przez bocheńską Sicherheitspolizei, gestapo aresztowało jego dwóch młodszych braci, którzy zostali wywiezieni do KL Auschwitz.