mały|Grobowiec Karola Zaremby na cmentarzu Rakowickim w Krakowie Karol Zaremba (ur. 12 maja 1846 w Dulowej, zm. 30 października 1897 w Krakowie) – polski architekt.
Życiorys Studiował na krakowskim Instytucie Technicznym. Po powstaniu styczniowym w którym brał udział kontynuował naukę w Berlinie oraz odbył podróż do Włoch. Od 1875 na stałe zamieszkał w Krakowie. Był członkiem Krakowskiego Towarzystwa Technicznego, radnym miejskim, wraz ze Stanisławem Domańskim zajmował się sprawą wodociągów w Krakowie. Projektował budynki użyteczności publicznej, był propagatorem architektury berlińskiej w duchu późnego historyzmu. Wśród jego realizacji znajdują się: Gmach Towarzystwa Dobroczynności wraz z kaplicą z lat 1881–1883 przy ul. Koletek Zakład wychowawczy dla dziewcząt wraz z kościołem i klasztorem Sióstr Matki Bożej Miłosierdzia w Łagiewnikach z lat 1889–1891 Szpital Chirurgiczny - II Katedra Chirurgii UJ tzw. „Czerwona Chirurgia” ul. Kopernika 21 (1892–1893) Kamienice przy ul. Basztowej 18 (1877), ul. Sławkowskiej 32 (1883), ul. Westerplatte 4 i 5 (1889–1894) ul. Garncarskiej 14, dom własny przy ul. Garncarskiej 16 (1894-1898) przebudował kaplice w Pałacu Biskupim w 1886 roku. kościół w Lubzinie (1893–1903) wraz z Teodorem Talowskim Pisał artykuły do „Czasopisma Technicznego”, m.in.