Bitwa o Mirosławiec – bitwa stoczona w dniach 9–10 lutego 1945 roku o Mirosławiec (ówcześnie Frydland Pomorski) podczas II wojny światowej, jedna z bitew o przełamanie Wału Pomorskiego.
Tło sytuacyjne 1 Armia Wojska Polskiego otrzymała zadanie opanowania Mirosławca i odcięcie dróg komunikacyjnych w rejonie: Wałcz, Tuczno i Kalisz Pomorski. Celem było zablokowanie wojskom niemieckim, z pasa umocnień, dróg odwrotu na zachód i w stronę Bałtyku. Mirosławiec, został przygotowany do obrony i pełnił funkcję umocnionego punktu obrony. Przez miasto przebiegały szlaki komunikacyjne łączące Kalisz Pomorski z Wałczem, a od północy z Czaplinkiem. Przebiegało tędy również połączenie ze Złocieńcem i Drawskiem.
Miasta broniły oddziały niemieckiej 15 Dywizji Piechoty SS „Märkisch Friedland” i 94 pułku piechoty, wsparte czołgami i artylerią polową, działami ppanc, wspierane przez lotnictwo, dywizjon pancerny, pociąg pancerny oraz inne pododdziały.