Jerzy Feliks Mycielski (ur. 23 lutego 1930 w Krakowie, zm. 10 lutego 1986 w Warszawie) – fizyk teoretyk, profesor nadzwyczajny Uniwersytetu Warszawskiego.
Życiorys Pochodził ze szlacheckiej rodziny Andrzeja Mycielskiego i Marii z Mańkowskich (1905–1962), był bratem Elżbiety Wandy i Andrzeja Mieczysława (ur. 1938)Jerzy Feliks hr. Mycielski z Mycielina h. Dołęga M.J. Minakowski, Genealogia Potomków Sejmu Wielkiego [dostęp 2024-02-24].. Szkołę średnią ukończył we Wrocławiu. Studiował na Wydziale Matematyki, Fizyki i Chemii Uniwersytetu Wrocławskiego.
Od 1952 pracował w Zakładzie Fizyki Politechniki Wrocławskiej. W 1954 rozpoczął pracę w Instytucie Fizyki Teoretycznej Uniwersytetu Warszawskiego. Następnie, w latach 1957–1970, był zatrudniony w Instytucie Fizyki PAN w Warszawie.
W 1961 został doktorem broniąc pracy pt. Z teorii przewodnictwa domieszkowego w półprzewodnikach), habilitował się na Uniwersytecie Warszawskim w 1972 (Teoria polaryzacji elektrycznej półprzewodników wywołanej procesami hoppingu w modulowanym promieniowaniu). W 1977 otrzymał tytuł profesora nadzwyczajnego.
W 1971 został kierownikiem Zakładu Teorii Ciała Stałego IFT UW. Był jednym z głównych twórców fizyki teoretycznej półprzewodników w Polsce.