Feimaņi (pol. hist. Fejmany, także Piejmani; niem. hist. Fehmen) – wieś na Łotwie, w novadsie Rzeżyca, siedziba pagastsu Feimaņi. Położona jest nad Jeziorem Fejmańskim, z którego swój początek bierze rzeka Feimanka.
Znajduje tu się przystanek kolejowy Krāce, położony na linii dawnej Kolei Warszawsko-Petersburskiej.
Historia Wzmiankowana po raz pierwszy w 1558 roku. Podczas robót ziemnych związanych z budową nieodległej Kolei Warszawsko-Petersburskiej znajdowano tu liczne, cenione przez archeologów przedmioty z brązu i kamienia.
W latach 1558–1715 wieś była własnością rodziny Korffów fejmańsko-puszańskich, później należała do Offenbergów, inflanckich Ryków, a po małżeństwie marszałka konfederacji księstwa inflanckiego, szambelana Felicjana Berga z dziedziczką rodziny Ryków trafiła w ręce rodu Bergów, który jednak wygasł bezpotomnie. Fejmany trafiły do Konstancji Rykówny, która zawarła związek małżeński z Józefem Szadurskim, synem Jana i kasztelanki inflanckiej Doroty z Niemirowiczów-SzczyttówIgnacy Szadurski, Polski Słownik Biograficzny t. 46 str. 388. Syn Konstancji, Ignacy Szadurski, marszałek guberni witebskiej, objął dobra Fejmany po śmierci matki w latach czterdziestych XIX wieku.