Jan Borowski (ur. 31 maja 1912 w Radomiu, zginął 18 października 1940 w wypadku w Anglii) – porucznik pilot Polskich Sił Powietrznych w Wielkiej Brytanii, kawaler Orderu Virtuti Militari.
Życiorys Syn Adama i Aleksandry z Karasińskich. 3 stycznia 1934 roku wstąpił do Szkoły Podchorążych Lotnictwa w Dęblinie (IX promocja)promocja IX). Na stopień podporucznika został mianowany ze starszeństwem z 15 października 1936 i 1. lokatą w korpusie oficerów lotnictwa, grupa liniowa. Został wcielony do 1 pułku lotniczego w Warszawie i przydzielony do 113 eskadry myśliwskiej. W połowie 1938 roku został zastępcą dowódcy eskadry porucznika pilota Wieńczysława Barańskiego.
1 września o godzinie siódmej rano 113 eskadra została poderwana w celu osłony Warszawy przed nalotem niemieckich bombowców. Tego samego dnia po południu Jan Borowski i Jerzy Radomski zestrzelili nad lasem Kabackim dwa niemieckie Messerschmitty Bf 109. (Niektóre źródła podają, że zestrzelonym pilotem był as Luftwaffe, weteran Legionu Condor, Oberstleutnant Henschke, który zginął we wraku samolotu. Jednak współczesne źródła nie potwierdzają tej informacji).