Walki o Jastrowie – walki toczone w dniach 2–3 lutego 1945 roku o Jastrowie podczas II wojny światowej. Bitwy były częścią walk o przełamanie Wału Pomorskiego.
Miasto było przygotowanym punktem obronnym w niemieckim systemie obrony dogodnym ze względu na wzgórza i znajdującą się na przedpolu dolinę i rzeką Gwdę. Położenie na wzgórzu stwarzało dobre pole ostrzału i obrony. Południowo-zachodnia część miasta otoczona była masywem leśnym, przez który przepływała rzeka Płytnica. Broniły Jastrowia oddziały 15 Dywizji Piechoty SS „Lettland” złożonej z 32, 33 i 34 pułków piechoty, 15 pułku artylerii, batalionu fizylierów i batalionu transportowegoWalki o Jastrowie. Dodatkowo w skład 15 DP do obrony przydzielono grupę pułkową „Rhode”, grupę bojową „Elster”, „Joachim” i „Pfenning”. Łącznie na 22 kilometrowym odcinku od Ptuszy po Lędyczek broniło się 14 batalionów piechoty oraz pułk artylerii, z czego 10 batalionów piechoty i pułk artylerii zajmowało pozycje obronne w pasie natarcia jednostek 1 Armii WP.
Po zdobyciu Złotowa oddziały z 4 DP maszerujące jako awangarda 1 AWP, szybkim marszem doszły do Gwdy, za którą rozciągał się pas przesłaniania Wału Pomorskiego.