Sołtys miał służyć w razie wyprawy królewskiej (czyli pospolitego ruszenia] na koniu wartym jedną kopę, gdyby zaś stracił tego konia na wyprawie, miał być zwolniony od służby tak długo, aż mu dziedzic nie wyrówna szkody. Mieszkańcy mieli otrzymać 7 lat wolnizny, a kmiecie otrzymać mieli łąkę (łac, „pratum”) o nazwie „Sossne” oraz pastwiska (łac. „gramina”) leżące na bagnie w lesie. W lasach przyległych do Mosiny wolno im było wycinać drzewa. Po upływie wolnizny mieszkańcy mieli dawać z każdego łanu 4 ćwiertnie (łac. „mensura”) żyta, 4 owsa i dwie pszenicy oraz płacić 5 skudów czynszu, a na Boże Narodzenie dawać prosiaka za 8 skudów, dwa kurczaki, szynkę (łac. „perna”) za 8 groszy oraz 15 jaj. Na rolach dziedzica kmiecie mieli wysiewać po jednej miarze roślin ozimych i jarych. Dokument ten został zachowany w oryginale i jest trzykrotnie przecięty, co oznacza jego unieważnienie. Wszystkie zawarte w nim ustalenia nie weszły więc w życie.